خواهر کوچولو

تلویزیون پخش مستقیم از کربلا گذاشته
دارم فکر می‌کنم ما چقدر خوشبختیم که توی این زمونه زندگی می‌کنیم…
راحت می‌تونیم دعا کنیم کاش ما کربلا بودیم، کاش ما کنار امام‌حسین بودیم و کمکش می‌کردیم، ما اگه بودیم تنها و بی‌یاور نمی‌ذاشتیم اماممون رو….
راحت ادعا می‌کنیم عاشق امام حسین‌یم، راحت برای امام عزاداری می‌کنیم و گریه،
چه آدمای خوشبختی هستیم که سال ۶۱ هجری نبودیم….
معلوم نیست اگه ما اون موقع بودیم، الان کدوم طرف ایستاده بودیم،

شاید کفشهامون بر گردنمون آویخته بود…
شاید سه‌شعبه دست ما بود…
شاید هم امام سرمون رو دامنش می‌گذاشت و ما بوی بهشت می‌گرفتیم و روسفید می‌شدیم…

بعد با خودم فکر می‌کنم عجب فکرای احمقانه‌ای دارم!!!
شاید اگر من اون موقع بودم،خیلی شاهکار می‌کردم، کنار توابین بودم!!!
شاید میترسیدم…
اما حالا، تو این شرایطی که هستم، فکر می‌کنم اگر اون زمان بودم، با امام حسین(ع) بودم و با این فکر احساس خوبی بهم دست می‌ده