خواهر کوچولو

آقا! من اصلنشم انتقادپذیر نیستم…. نیستم آقاجان! نیستنم!!!! اصلا ناراحت ‌هم میشم…. قیافه‌م هم می‌ره توهم، حفظ ظاهر هم نمی‌تونم بکنم!!

خیلی چیزرا می‌خواستم بنویسم… یادم رفت همش!! پردیس اگه بود می‌گفت: «دروغ بود، دروغ بود!!» ولی بخدا راست راست راست بود!!!

حالا وقتی یادم اومد، میام میگم…

خونه‌هایی با دیوارهای کاغذی…

آزارم می‌ده احساس بدی که داری… گاهی، همیشه، گاهی…

چه کسی دست‌های پینه‌بسته‌ات را مرهم می‌نهد؟؟

وقتی نیستی، خُب نیستی!

.

.

.

اما وقتی هستی، لطفا «باش»!!

جواب این‌همه دلِ شکسته را چه کسی خواهد داد؟

این تکه‌های شکسته را چه کسی بند می‌زند؟

جوری دلداریش میداد و می‌گفت: «نه، تو خر نیستی!!» که طفلی مطمئن می‌شد که «خر»ه!!

۱. لکه نفتی بزرگی در سوحل آمریکا در حال پیشروپی است. دولتمردان آمریکا تابحال نتوانسته‌اند برای حل این مشکل بزرگ راه حلی بیابند. این امر باعث شده مردم بیش از پیش از رئیس‌جمهمور اوباما ناامید شوند…
ته دل ایرانیان باید قند آب بشود که آمریکا از حل این مشکل ناتوان مانده!!! این یک پیروزی برای ایران است که آمریکا نتواند مشکلی را حل کند.

۲. انفجار یک دکل چاه نفت در منطقه نفت شهر در قصر شیرین سه کشته و ده زخمی بر جای گذاشته و آتش سوزی هنوز مهار نشده است.
احتمالا در پی تحقیقات، به این نتیجه میرسند که این انفجار زیر سر آمریکا و انگلیسه و آمریکایی‌ها باید به تمام جهان برای این کارشون پاسخگو باشند.

پ.ن: نمیدونم چرا ماها به خومون اجازه میدیم از مشکلات دیگران پلی برای پیشرفت خودمون بسازیم؟؟ چرا از ناراحتی دیگران باید شاد بشیم؟؟ آمریکا دشمن ماست درسته، ولی من از اینکه فاجعه‌ای در جهان گریبان مردمی رو بگیره خوشحال نمیشم…